Podsumowanie 6 miesięcy aupairowania:
- Dzieci potrafią być nieskończenie denerwujące przez cały dzień, tylko po to, żeby wieczorem powiedzieć ci, jak bardzo cię kochają.
- Zajmowanie się trójką dzieci poniżej 6 roku życia w tym samym czasie jest wręcz niewykonalne. Istny młyn. Jedno chce napić się mleka albo wody, drugie woła cię żeby mu pomóc w wyklejaniu/malowaniu/rysowaniu (niepotrzebne skreślić), a trzecie - najmłodsze - płacze, domagając się uwagi. Nie jesteś w stanie usłyszeć własnych myśli. Mamo, jak to zrobiłaś? Szacunek dla Ciebie!
- Dzieci pytają mnie, dlaczego jestem taką świetną au pair. A ja na to: To Ty mi powiedz czemu. Jeszcze nie znalazły odpowiedzi na to jakże nurtujące pytanie.
- Mówili mi; Luksemburg jest nudny, nie jedź tam! I po pół roku mogę stwierdzić, że trochę w tym prawdy jest. Większość rzeczy, które można zobaczyć w stolicy, zaobaczyłam w ciągu pierwszego miesiąca pobytu. Samo państwo jest na tyle małe, że do najdalszego zakątka można dostać się w czasie poniżej dwóch godzin. Natomiast położenie Luksemburga nie jest nudne, pozwala na wygodne podróżowanie do sąsiednich państw: Francji, Belgii i Niemiec.
- Do tej pory zwiedziłam: Paryż 2x, Brukselę, Brugię, Saarbrucken, Clervaux, Schengen.
- W planach: Amsterdam, Londyn, Colmar, Strasbourg, Bernkastel, oraz jednodniowe wypady na szlaki piesze w Luksemburgu.
- Wygląda na to, że nie ma jednego sposobu na obieranie banana. To, co uważałam za oczywistą oczywistość w Polsce, czyli odcięcie czubka a potem obieranie, nie wchodzi tutaj w grę. Anglicy i pewnie reszta świata robi to inaczej, zaczynając od końca z ogonkiem. W ten oto sposób, kiedy dziecko prosi mnie o banana zazwyczaj mówi, że chciałoby żeby był obrany na 'Polish way' :D Dla nich to coś nowego!
